14/11 Πανγκοσμια Ημερα Διαβητη

Εχοντας το προβλημα εδω και πολλα χρονια κανοντας καθημερινα ινσουλινηη,120 μοναδες με το ανχος να γινει κυριως οταν ειμαι μονος ωστε να κυλισει ομαλα η καθημερινοτητα και με την σκεψη να μην φυγει η τιμη αλλα και τον πονο της βελονας που την μερα μπορει να ειναι και τεσσερεις αναλογα τα προκυπτοντα στην διαδικασια,τηροντας οσο μπορω το διαιτολογιο και ενα φαγητο στα μετρα του δυνατου,με τις κινησεις να δυσκολευουν οταν τα χερια λυγιζουν και μουδιαζουν,με τα ποδια με προβληματα και μονο ενα συμπερασμα,πως θελει σθενος και επιμονη για να αντεξεις την στιγμη και στην ζωη που αλλαζει συνεχως απο την πορεια της εξελιξης και ενω σε εμενα εχουν προσβληθει πολλα αλλα οργανα,το ζητουμενο ειναι το πως ανταποκρινεσαι στα εμποδια που ειναι πολλα αλλα με Ψυχη βαθια και καλη καρδια και συνεπαγοντας ολες τις καμπυλες απο τις ασταθειες σε στασεις και συμπεριφορες διοτι τιποτα δεν ειναι ροδινο και ιδεατο αλλα συνηθως να πρεπει να προβλεπεις και να προετοιμαζεσαι στο τι ερχεται και τι να συμβει ως ενας ζογκλερ για να τιθασευεσεις τα παθη και τις αδυναμιες στις παθογενειες απο την νοοτροπια που σε περιβαλλει και φυσικα ενα μεγαλο Ευχαριστω στον Χρηστο παπαστεργιου,την κα Τζατζαγου και το επιτελειο της και οποιον αλλο σε ολα αυτα τα χρονια με ανεχτηκε προσπαθοντας να δοσει την απαντηση και λυση που χρειαζομουν και ενω υπαρχουν τροφες για μια εναλλακτικη και μαλιστα πολυποικιλη για να καλυψεις τις αναγκες διοτι τις επιθυμιες πρεπει να τις ξεχασεις ωστε η γλυκοζιεμενη να ειναι παντα στα ποθυτα ορια που επιτρεπει η πορεια του καθενος και της καθεμιας,με κοπο,θυσια και πολυ ταχυδακτυλουργια και καινοτομια,οταν θελεις να μπεις στο Σπιτι και πρεπει να βρεις την εισοδο και οταν πρεπει να περπατησεις και τα δαχτυλα ειναι κολυμενα λες και τα περιελουσε τσιμεντο.